Ernaast, erin… maar ook erop
Jarenlang investeerden overheden en toeristische diensten in de beleving langs het water. Jaagpaden werden fietswegen, wandelroutes volgden kanalen en rivieren en aan de oevers verschenen rustpunten en uitkijkplaatsen.
Binnenkort komt daar mogelijk een nieuwe dimensie bij: Vlaanderen wil zwemmen in open water ruimer toelaten. Dat is een positieve ontwikkeling. Waterwegen zijn immers meer dan een aantrekkelijk decor waarlangs we wandelen of fietsen. Ze zijn er ook om van dichtbij te beleven: ernaast, erin, maar vooral ook erop.
Watersporters hoeven daarvan niet overtuigd te worden. Wie vaart, zeilt, roeit, peddelt of surft, weet dat het perspectief vanaf het water een heel andere ervaring biedt. Toch blijft die vorm van recreatie in het toeristische en ruimtelijke beleid vaak onderbelicht.
Er gaan veel middelen naar routes langs het water, maar aanzienlijk minder aandacht naar aanlegplaatsen, instapmogelijkheden, veilige verbindingen en toegankelijke infrastructuur voor recreatie op het water.
De ruimere toelating van openwaterzwemmen kan helpen om die blik te verruimen. Uiteraard blijven waterkwaliteit, scheepvaart, stroming, blauwalgen en droogte belangrijke grenzen stellen. Vrijheid op en in het water vraagt verantwoordelijkheid.
Meer ruimte voor waterbeleving is een gezonde ontwikkeling. Maar alleen als toegankelijkheid, veiligheid, verantwoordelijkheid en respect voor alle watergebruikers dezelfde koers varen. (lvd)
