Nieuw! Beluister dit artikel.
(AI-stem)
Een sector in transitie volgens Dean Smith (D-Marin)
De wereld van de watersport is in korte tijd ingrijpend veranderd. Waar varen ooit synoniem stond voor ervaring, techniek en een geleidelijke opbouw van kennis, zien we vandaag een totaal ander profiel op het water verschijnen. Volgens Dean Smith, Chief Commercial Officer van D-Marin, maakt de traditionele booteigenaar steeds vaker plaats voor een nieuwe generatie die vooral op zoek is naar een complete lifestyle.
“Varen draaide vroeger om ervaring en progressie,” stelt Smith. “Vandaag gaat het om directe toegang tot een levensstijl.” Die verschuiving is volgens hem niet alleen zichtbaar in het type eigenaar, maar ook in het type jacht en de verwachtingen die daarbij horen.

De ‘shortcut’ naar de superjachtwereld
Een van de meest opvallende trends is de instroom van nieuwe eigenaren die zonder veel vaarervaring direct instappen op hoog niveau. In de afgelopen vijf jaar is het aandeel first-time buyers aanzienlijk gegroeid: zij vertegenwoordigen inmiddels bijna een derde van alle nieuwe botenaankopen en meer dan een derde van de tweedehandsmarkt.
Maar het is vooral hun gedrag dat de sector verandert. “We zien steeds vaker dat mensen hun eerste boot meteen in het segment van 40 tot zelfs 70 meter kopen,” legt Smith uit. “Voor hen is het geen technisch traject, maar een investering in een kant-en-klare levensstijl.”
Deze nieuwe groep eigenaren is bovendien jonger dan voorheen. De gemiddelde leeftijd van superjachteigenaren is in tien jaar tijd gedaald van circa 65 naar onder de 55 jaar. Het bezit van een jacht fungeert daarbij niet alleen als recreatiemiddel, maar ook als verlengstuk van hun identiteit: een combinatie van vakantieverblijf, ontmoetingsplek en statussymbool.
De jachthaven als bestemming
Deze ontwikkeling heeft directe gevolgen voor de rol van jachthavens. Waar marinas vroeger vooral functioneel waren – veilige ligplaatsen met basisvoorzieningen – transformeren ze nu tot volwaardige bestemmingen.
“De jachthaven is geen infrastructuur meer, maar een integraal onderdeel van de beleving,” zegt Smith. In de praktijk betekent dit een sterke toename van vraag naar hospitality-gedreven concepten: hoogwaardige horeca, events, retail en persoonlijke service.
De moderne booteigenaar verwacht volgens Smith niets minder dan het niveau van een vijfsterrenresort, maar dan aan de steiger. Denk aan conciërgediensten, wellnessfaciliteiten en zorgvuldig ontworpen sociale ruimtes. Opvallend is dat deze elementen niet langer als luxe extra worden gezien, maar als basisvoorwaarde.
Digitalisering als nieuwe standaard
Naast comfort speelt ook technologie een sleutelrol in de veranderende verwachtingen. De nieuwe generatie eigenaren is digitaal vaardig en wil zijn boot en ligplaats net zo eenvoudig beheren als andere aspecten van het dagelijks leven.
“Wat tien jaar geleden nog acceptabel was – administratieve vertragingen of omslachtige processen – is dat vandaag niet meer,” aldus Smith. “Snelheid en eenvoud zijn cruciaal.”
Digitale oplossingen zoals apps voor ligplaatsbeheer, servicecoördinatie en realtime monitoring van schepen worden steeds meer de norm. Volgens Smith wordt de kwaliteit van een marina tegenwoordig niet alleen beoordeeld op faciliteiten, maar vooral op hoe moeiteloos alles functioneert.

Duurzaamheid als vanzelfsprekendheid
Parallel aan digitalisering groeit ook het belang van duurzaamheid. Bijna een derde van de nieuwe superjachten wordt inmiddels uitgerust met hybride of elektrische aandrijving. Dat is volgens Smith een duidelijke indicatie dat luxe en milieubewustzijn hand in hand moeten gaan.
Voor jachthavens betekent dit dat zij moeten investeren in infrastructuur die deze ontwikkelingen ondersteunt. De nieuwe eigenaar verwacht dat duurzame oplossingen standaard aanwezig zijn – niet als nichevoorziening, maar als integraal onderdeel van het aanbod.
Een sector onder druk om te veranderen
Met een wereldwijde jachtmarkt die inmiddels meer dan 10 miljard dollar vertegenwoordigt en blijft groeien, neemt de druk op marina-exploitanten toe. Volgens Smith is aanpassing geen keuze meer, maar een noodzaak.
“Het gaat niet alleen om uitbreiding, maar om consistentie en kwaliteit binnen een netwerk,” stelt hij. “Eigenaren verwachten dezelfde standaard, of ze nu in de Adriatische Zee, de Balearen of het oostelijke Middellandse Zeegebied liggen.”
De marinas die de komende tien jaar het verschil maken, zijn volgens hem diegenen die hospitality, digitalisering, duurzaamheid en zware infrastructuur weten te combineren in één samenhangend model.
Meer dan een ligplaats
De kern van de verandering is misschien wel het beste samen te vatten in één observatie: de moderne booteigenaar zoekt geen ligplaats meer, maar een ervaring.
“Het gaat om een levensstijl die aansluit bij wie ze zijn en hoe ze willen leven,” besluit Smith. “Wie dat begrijpt, blijft relevant. Wie dat negeert, raakt achterop.”
De opkomst van deze nieuwe botenliefhebber markeert daarmee niet alleen een verschuiving in consumentengedrag, maar ook een fundamentele herdefiniëring van de watersportsector zelf.

